Pracodawca albo podmiot obowiązany może wystąpić do organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej o potwierdzenie informacji zawartych w oświadczeniu.
UWAGA!
Obecnie, w przypadku gdy członek rodziny jest objęty kwarantanną, pozostali domownicy nie są już objęci kwarantanną.
Wynagrodzenie lub zasiłek chorobowy
Podstawą do wypłaty osobie poddanej kwarantannie za okres nieobecności w pracy z powodu obowiązku odbycia kwarantanny, wynagrodzenia chorobowego na ogólnych zasadach zawartych w kodeksie pracy lub świadczenia pieniężnego z tytułu choroby określonego w odrębnych przepisach- w tym zasiłku chorobowego, jest informacja w PUE ZUS/ kwarantanna- izolacja. Jeśli nie ma takiej informacji to podstawą wypłaty świadczeń jest złożone przez ubezpieczonego oświadczenie o konieczności odbycia kwarantanny.
Radziłabym, z uwagi na częste rozbieżności w datach pobierać w każdym przypadku oświadczenie.
Oświadczenie zawiera:
- imię i nazwisko ubezpieczonego,
- numer PESEL, jeżeli go posiada,
- informację o dniu rozpoczęcia odbywania obowiązkowej kwarantanny i dniu jej zakończenia oraz dane osoby zamieszkującej z ubezpieczonym we wspólnym gospodarstwie domowym, u której stwierdzono zakażenie wirusem SARS-CoV-2 (tj. imię i nazwisko, numer PESEL, jeśli go posiada, dzień rozpoczęcia odbywania obowiązkowej kwarantanny albo izolacji w warunkach domowych i dzień jej zakończenia),
- podpis ubezpieczonego.
Pracodawca albo podmiot obowiązany do wypłaty świadczeń chorobowych, może wystąpić do organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej o potwierdzenie informacji zawartych w oświadczeniu.
Kolejne zmiany na horyzoncie
Została uchwalona ustawa o zmianie niektórych ustaw w związku z przeciwdziałaniem sytuacjom kryzysowym związanym z wystąpieniem COVID-19, w której czytamy:
Art. 20.
W ustawie z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842) wprowadza się następujące zmiany:
1) po art. 4e dodaje się art. 4ea w brzmieniu:
“Art. 4ea. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii pracownikowi lub ubezpieczonemu zatrudnionemu w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej świadczących usługi całodobowo, noclegowniach oraz innych placówkach zapewniających całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub w podeszłym wieku, o których mowa w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w okresie podlegania obowiązkowej kwarantannie lub izolacji lub izolacji w warunkach domowych, o których mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, wynikających z pozostawania w styczności z osobami chorymi z powodu COVID-19 w związku z wykonywaniem obowiązków wynikających z zatrudnienia w tych podmiotach oraz w czasie niezdolności do pracy z powodu COVID-19 powstałej w związku z wykonywaniem obowiązków wynikających z zatrudnienia w tych podmiotach przysługuje prawo do 100% wynagrodzenia, o którym mowa w art. 92 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, lub zasiłek chorobowy, którego miesięczny wymiar wynosi 100% podstawy wymiaru zasiłku obliczonej na podstawie przepisów ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.”;
2) po art. 4f dodaje się art. 4g i art. 4h w brzmieniu:
“Art. 4g. W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ubezpieczonemu zatrudnionemu w podmiocie leczniczym, w okresie podlegania obowiązkowej kwarantannie lub izolacji w warunkach domowych, o których mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, wynikających z pozostawania w styczności z osobami chorymi z powodu COVID-19 w związku z wykonywaniem obowiązków wynikających z zatrudnienia w podmiocie leczniczym oraz w czasie niezdolności do pracy z powodu COVID-19 powstałej w związku z wykonywaniem obowiązków wynikających z zatrudnienia w podmiocie leczniczym przysługuje zasiłek chorobowy, którego miesięczny wymiar wynosi 100% podstawy wymiaru zasiłku obliczonej na podstawie przepisów ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.
Art. 4h. 1. W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, pracownicy i inne osoby zatrudnione, poddane obowiązkowej kwarantannie, mogą, za zgodą pracodawcy albo zatrudniającego, świadczyć w trybie pracy zdalnej pracę określoną w umowie i otrzymywać z tego tytułu wynagrodzenie. Do warunków świadczenia pracy stosuje się przepisy art. 3 ust. 3-
2. W przypadku świadczenia pracy w trakcie kwarantanny, o której mowa w ust. 1, nie przysługuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 92 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, ani świadczenie pieniężne z tytułu choroby określone w odrębnych przepisach.”
Niestety ustawodawca pominął w projektowanych przepisach problematykę izolacji. Izolacja de iure jest uregulowana w ustawie o świadczeniach z ubezpieczenia społecznego w razie chorobowy i macierzyństwa- jeśli chodzi o uprawnienia do świadczeń traktuje je na równi.
Izolacja jest stosowana dla osoby, która zachorowała na COVID- 19, ale jak już dobrze wiemy, niektórzy przechodzą zachorowanie bezobjawowo albo na przykład objawem jest utrata węchu i/ lub smaku.
Tym samym, znowu wyrażę swoje zdanie, jako prawnik. Uważam, że w przypadku izolacji wszystko zależy od okoliczności. Jeśli pracownik będzie w izolacji, a będzie przechodził zakażenie bezobjawowo, to nie widzę przeszkód pracy zdalnej. Moje stanowisko wynika z brzmienia art 6 ust. 2 pkt 1 i 1 a ustawy o świadczeniach pieniężnych w razie choroby i macierzyństwa wskazuje, że świadczenia chorobowe, a więc traktowanie izolacji lub kwarantanny na równo z niezdolnością do pracy zachodzi wówczas, gdy ubezpieczony doznaje niemożności świadczenia pracy wskutek odosobnienia.
Jak będą wyglądały kolejne stanowiska urzędowe w tej sprawie czas pokażę, oby jak najszybciej.
Sprawdź mój wpis odnośnie pracy na kwarantannie lub izolacji